Entender

Playing : Quemar el mar

Eres tú contra mundo,

no lo entenderás

Darás vueltas y vueltas

Y volverás al mismo lugar.

Tomarás decisiones

Te plantearás metas,

caminos a seguir.

Descubrirás hacia donde

te está llevando la vida.

Cometerás errores

No cumplirás lo que te propones.

Tu vida nunca irá como planeaste,

saldrá todo del revés, boca abajo.

No lo entenderás.

 

Quizás no hay nada que entender

Lo único que puedes hacer es aprender.

Bitmoji Image

 

Escribir

No podría dedicarme a escribir.

Me encanta hacerlo, pero solo si tengo algo que decir. No podría vivir como la gente que tiene que limitarse por el límite de palabras de una redacción, restringir el número de versos para poder participar en un concurso, o tener que llenar diez páginas antes del lunes.

Eso para mi no es escribir, es escribir para alguien.

Para alguien ajeno que te diga lo bien que le parece o que evalue tu productividad en base a likes en un artículo, y contando retuits. Escribir pensando que la tinta va a quedarse en el papel de esta libreta que quedará cerrada durante muchos años me da mucho morbo. Me excita tener este secreto, y en él me siento más libre, más viva y, por fin, más yo.

Escribía sobre poesía, sobre vida y sobre amor. Y dejé de escribir y de crear. Quizás incluso de pensar. Las últimas veces que escribí no fueron para mi. Fueron para gustar, y sin embargo, dejó de gustarme.

Lo mismo pasa con mi cara, mi cuerpo, mi ropa, mi pelo. Si empiezo a moldearlos y cambiarlos para los demás, deja de ser actractivo para mi. Nunca seré un ideal de belleza para los demás. Nunca me mirarán por la calle y dirán lo bonito que es mi pelo. Nunca leerán lo que escribo y se sorprenderán.

He decidido que prefiero gustarme a mi que a los demás. Que si escribo, que sea para mi. Que si creo, que sea para crecer, y que si al mundo no le gusta, me va a dar igual. Una vez me dijeron que hay una sola persona que nos va a acompañar toda nuestra vida.

Entonces, por qué no hacerla feliz?

Bitmoji Image

Lista de cosas que no nos gustan de mi

Empezemos por arriba. Así seguimos el orden establecido.

No nos gusta mi pelo cuando no me lo peino. Ni cuando me lo aliso. Nos gusta cuando está largo y con rizos perfectos. Cuando me lo cuido y me pongo la mascarilla. Cuando brilla como en los anuncios. Cuando desprende luz, y cuando está pelirojo.

Sigamos. No nos gusta mi frente. Es demasiado amplia. Me debería dejar flequillo para taparla un poco. Frontón, decían en la ESO. Tenían razón. Mis cejas. Podría arreglarmelas. ¿ Por qué no voy a un sitio de esos en que las pintan ? La mayoría de mujeres lo hacen, por qué no podría hacer como ellas? Mi nariz, parece que tenga una gota en la punta que se esté a punto de caer, y cuando estoy de lado deseo que nadie me observe de lo horrible que es. De frente parece más o menos normal, pero lejos de bonita. Mis mofletes. Los que tantos familiares me han pellizcado durante años. Me hacen parecer mucho más gorda de lo que estoy. Mi hermano me llamaba hámster para hacerme enfadar. Me decía que me guardaba la comida en los mofletes para cuando me entrara hambre. Era gracioso porque sabía que lo decía con cariño, pero era verdad que mis mofletes eran horribles. La forma en que se doblan mis mejillas cuando me río. Como un tiburón, jaja. Es horrible. Si almenos fueran hoyuelos sería adorable, pero se pliegan de forma extraña y antinatural y queda fatal. Prefiero no reírme. No me queda bien. A veces tengo papada. Cuando me olvido de esconderla. Cuando no estiro mi cuello lo suficiente. Suerte, que me lo recuerdas, y así puedo volver a disimularla. Gracias.

Mis brazos son flácidos. Algún ex me cogía la piel de debajo del bíceps para recordarme que estaba allí. Que no era suficiente. Que no era perfecta. Mis antebrazos tienen vello. ¿Debería quitarmelo? La mayoría de mujeres no lo hacen, pero tengo más que ellas. Realmente me atrevo a ir por el mundo enseñando mis brazos tranquilamente? Cuánto valor, ¡qué mujer más valiente!

No nos gusta mi barriga. No se ven abdominales. No estoy flaca. Debería estarlo. Por ti. No cuidarme significa que no quiero a mi pareja. Significa que no quiero gustarte, que me he acomodado. Cada vez que me siento, se ven unos cuantos michelines. Y me los pellizcas y dices : “esto, fuera!”. Y me r ío por no llorar porque lo he probado todo y siguen estando allí y me gustaría que alguien me dijera que ya es suficiente, que ya soy perfecta y que no le hace falta más.

No nos gustan mis piernas. Rebosan de grasa. Pero quizás si me pongo alguna  falda o vestido se disimula. Si tengo los muslos tan gordos, lo mínimo que podría hacer es disimularlo con la ropa que me pongo, ¿no? Llevando tejanos es como si dijera que estoy orgullosa de ello, como si me gustara y quisiera que todos se fijaran. ¿Por qué haría eso a los demás? ¿Es que no tengo compasión? A veces, no me depilo. Y me atrevo a salir a la calle en pantalón corto. Como si quisiera demostrar algo. Como si quisiera que alguien viera mi pelo. ¿Qué me ha hecho la humanidad como para querer castigarla de esta manera?

Cartas

Playing : Por el miedo a equivocarnos

No paro de robar cartas

y nunca las juego

Tengo la mano llena

pero no puedo mover los dedos

 

Acumulo oportunidades y jugadas

sin realizarlas nunca.

La estrategia más pensada

condenada en mi cabeza.

 

Acabaré jugando, me repito

Algún día será necesario.

Y me veré feliz, ganando

Habiendo superado mi miedo a intentarlo.

 

Sin embargo, nunca llega

Una parte de mi quiere

Necesita

perder todo lo acumulado.

Porque cree que es la única forma de ser libre.

Bitmoji Image

Manual de instrucciones para ser humano

Darse cuenta de que el mundo no está hecho para estar solo, pero lo estás. Tienes que compartir con los demás tus tristezas, alegrías, compañías y que te den su aprobación. No leer demasiada poesía ni encerrarte en casa, ni un viernes por la noche irse a dormir a las ocho. No demuestres que te importan cosas, todo tiene que darte igual. Habla de todo. No hables del tiempo. Las clases de matemáticas son aburridas, la filosofía es para gente de otros mundos, no lo entenderías. Las revistas te imponen quien te tiene que atraer. Twittea tus actos y cuelga fotos en Instagram. Si eres joven, no sabrás nada, si tienes ochenta años, eres un sabio. Critica el sistema político en las comidas familiares. Come helados en verano y chocolate con churros en invierno. No digas lo que piensas o se asustarán, se transparente, se tu misma. Ten miedo a estar solo y al desprecio, aunque sea idílicamente recíproco. Llena vacíos, que no grite el silencio las verdades que escondes. Si eres hombre, se promiscuo : las mujeres son objetos, finge enamorarte. Si eres mujer, enamórate locamente cada tres días e imagínate finales felices. Llora cuando te traten como un objeto. Los hombres con ferrari se vuelven un 70% más atractivos. Suicidarse es de cobardes, el tiempo lo cura todo. Ayuda a los demás y te ayudarán a ti, recoge lo que siembras y después de siete años de vacas gordas vienen siete más de vacas flacas.

El mundo gira a tu alrededor. Todo lo que sucede depende de ti. No existe la suerte, el azar o el destino. Los dados caen según como se tiran. Si no lo consigues será que no te has esforzado lo suficiente. Confía en el determinismo. El mundo solo existe hasta donde abarcan tus ojos. Haz todo lo posible para ser feliz. Te arrepentirás más de lo que no hiciste que de lo que haces. Arriésgate, atévete a perder y sobretodo, aprende a ganar. La realidad depende de quién la mira. Abre todas las cajas. No intentes salvar al gato. Tú mandas. Nadie puede decirte qué tienes que hacer. Tu criterio es válido. Aprende a defender tus derechos. ¡Resiste!

¡Cállate! No llames la atención, no seas igual que los demás, ríete más de lo que lloras, sé interesante, cuanta historias graciosas mientras te tomas el gintonic de cada domingo. Dices “no a las drogas!” mientras te tomas el tercer café del día. Piensa antes de actuar, se maduro y rodéate de gente que te aporte cosas. Si alguien te hace daño no sigas a su lado. Habla de rebelión, pero nunca salgas de casa. Habla de amor pero ni se te ocurra enamorarte. La poesía te abre puertas pero te sigues equivocando en el análisis del poema, y suspendes el examen por no haber estudiado qué pasó en 1928 que cambió el rumbo de la historia, estás demasiado ocupado pensando en como cambiar el rumbo presente. Ten un proyecto de futuro, y cúmplelo, defiende tus ideales hasta cierto punto. Cede, se civilizado, no te dejes llevar por tus impulsos, todos los seres humanos son libres e iguales en dignidad y derechos. Entre todos hemos construido una sociedad idílica que nos gusta. El mundo va cada vez peor, las nuevas generaciones ya no respetan a los mayores.

Repite conmigo :

“Queremos el cambio. Hace falta una revolución. Esto es inadmisible.”

Bitmoji Image

Más

Deseo conocer
un nuevo rincón de tu cuerpo,
Un nuevo elemento de tu organismo.

Las partes de tu cerebro donde nadie ha llegado,
Todo ese conocimiento olvidado.
Que sean solo para mi.

Quiero envolverme de tu olor
Experimentar de nuevo el dolor,
Cuando desaparezca todo color.

No quiero estar sin tus abrazos
Ni lejos de estos brazos
Que acabo de descubrir.

Ya no puedo dejar de quererte,
Ahora no quiero perderte
Si ayer te conocí.

Muero por saber qué escondes
Todo a lo que renuncié entonces.
Y mucho más que eso.

No debería haber rechazado aquel

Y aún así,
con todo esto
Ya sabía que era molesto
Y no pasará de aquí.

Tu

Playing : Fins que arribi l’alba

Com pot ser que després de tant de temps em segueixi encantant llevar-me al teu costat? Sentir la teva olor, la teva escalfor i el teu cos, encara que sigui la matinada, fa que els meus dies brillin més intensament.

Què és el que fa que cada cop que sento la teva olor em vulgui llançar als teus braços? Què tenen els teus llavis, que no puc deixar de mirar-los? Què tenen els teus braços, que em fondria en una abraçada teva mentre el món s’acaba? Què té el teu somriure, que em passo els dies pensant noves formes de fer-te riure? Què té la teva veu, que fa que em vulgui passar hores escoltant com parles del teu dia, compartint amb mi els teus temors i somniant noves etapes? Què té l’escalfor del teu cos, que m’hi arrapo en les nits gelades de febrer com en les càlides migdiades de juny? Què és el que fa que et vulgui salvar de la tristesa i allunyar-te del patiment, i vulgui omplir-te la vida d’amor, aventures i felicitat?

Què m’has fet per aconseguir que em senti així constantment?

Jo, que havia renunciat a tenir cap accés a l’amor, que havia decidit ser jo l’única causant de la meva felicitat i l’única  responsable del meu patiment?

Ni tu ni jo sabem la resposta. L’únic que puc esperar és que sentis el mateix que jo.

 

Bitmoji Image

Get up

Playing : Lost on you

Do it.

Get your fat ass of the sofa and do the thing.

Send that e-mail, read that article, call that friend.

Instead of this, you are currently scrolling your life away. You are filling your finite hours with images of supermodels at  the beach, with slightly funny memes and pictures of cute kittens. I don’t have anything against kittens. But get your shit together.

Get up in the morning. Go outside. Breathe, meditate, take a walk. Leave your phone behind. Forget your work, your mail, Amazon’s relentless advertising. Meet a friend and laugh your ass off. Tell them you feel lonely. Open your heart to them. Let  them know your weaknesses, and how you feel at night when you can’t sleep. Connect. But not on a 4G network.

Stop looking for bars and start looking for meaning. And slowly, you will start to find that it’s easier to wake up in the morning. You’ll begin to feel better with your body. One day, it will be a week since you last cried. You will smile more often, be more transparent and have a better understanding of the world, of others, and of yourself.

But first,

Get your fat ass of the sofa and do the thing.

Bitmoji Image

Equivoca’t

Equivoca’t. Tria malament. Vés pel camí incorrecte. Pren males decisions.

No ho facis tot bé el primer cop, ni el segon, ni potser mai. Equivoca’t i tingues ganes d’equivocar-te. Per què si no saps què és haver caigut a terra, mai coneixeràs el plaer d’aixecar-te cada cop com si fos el primer.

Equivoca’t encara que els altres no ho tolerin, encara que decebis, per què equivocar-se no significa ser menys, sinó haver trobat una oportunitat per a poder ser més.

Equivoca’t i deixa que la gent del teu voltant s’equivoqui. Observa com xoquen contra murs i no ho impedeixis. Simplement, dóna’ls ànims perquè ho intentin de nou.

Equivoca’t i que això no minvi les teves forces ni les teves ganes de viure. Entrebanca’t dos cops amb la mateixa pedra. O tres. Els que facin falta. Tingues la sort d’equivocar-te i tant de bo que ningú t’ho impedeixi. Només així podràs trobar el teu camí, encara que sembli que triguis massa, que els altres en saben més o que perds el temps.

L’únic realment important, és que a la llarga podràs mirar enrere i veure totes les pedres que t’han causat caigudes, i podràs estar orgullosa d’haver arribat tan lluny.

 

Bitmoji Image

Priorities

Playing : Lisztomania

You are a list of priorities.

Whenever you do any action, make any decision, start a new adventure, or follow a path, you are parting from your list of priorities.

Don’t think of it as a list. It’s more of a circle. Or a square, or a house. Or an ocelot?

You don’t need to write them down, repeat them every day when waking up, or tattooing them on your left arm. You don’t even need to know what they are.

I am just asking you to be aware of the fact that they exist. They are constantly there, influencing every decision you make. Defining your personality. Shouting out to the rest of the world who you are. These are the things that other people see, what makes them judge you.

Don’t fall into the trap of making them like it. Don’t. You don’t depend on whether they have a pleasant time next to you. Your only mission is to be happy.

Take care, OK?

Bitmoji Image