Penya-segat

Dibuixo la línia de l’horitzó

A la teva esquena

Estirats en un racó

On no hi ha por ni pena.

Barcelona al darrere

Davant nostre, el mar

No tenim cap barrera

Abracem la llibertat.

A dalt de tot de Montjuïc

Descansant de la pujada

Només mirant-me ja ric

i em sento relaxada.

Els colors blau i verd

Defineixen el paisatge

Que aquest moment sigui etern

I no tornem mai del viatge

Resultat d'imatges de montjuic

Destroyer

Deja que te invada,

que te llene

que te absorba.

Déjame hacerte sentir algo

tan intenso como aquello que sentía yo entonces.

Deja que tome yo

las riendas de tu vida,

que te enseñe

a donde quieres ir,

que arregle

tu caos.

Déjame enamorarte,

hasta el punto de darlo

todo por mi,

en que no pudieras

concebir un mundo sin mi.

Obsesiónate.

Quiéreme.

Siente tú todo eso.

Porque yo nunca más seré capaz de hacerlo.

Porque una vez has querido

a alguien tan intensamente,

ya nada te hará sentir igual.

Tus mejores días no serán nada

comparados con tus malos días con él,

tus mejores besos te sabrán a poco

porque no son los suyos,

tus llantos más intensos

serán incomparables

a esa sensación

de cuando se te desgarra el corazón.

Querido profesor de Lengua Castellana

Playing : La llamada – Leiva

Acabar odiando la poesía. Acabar odiando a Lorca, a Juan Ramón, a Alberti. Odiar la métrica, no soportar la rima, aborrecer el análisis del tercer párrafo y en asíndeton del verso diecisiete. Qué más da si su época le influyó en sus pensamientos y la postguerra lo dejó manco. Memorizar que las mujeres nunca han destacado hasta el siglo veinte, en vez de comprender el impacto de esto. Aprender que los poemas son buenos o malos, cultos o del vulgo, sacar un cero porque no has entendido lo que el poeta quería transmitirte, y pensar que si estudias más conseguirás descifrarlo.

La poesía no se tiene que tratar como tu haces.

La poesía no es siempre entender :

Son imágenes que nos invaden,

No hay forma de aprender.

Leer un poema es descifrar tu interior

Dante hablaba de Beatrice, igual

que Jonhatan habla de Jenny.

LA POESÍA ES ETERNA.

La poesía te asusta, te acoge

y crea un refugio

para salvarte.

Por eso no puedes hacerle lo que tú le haces:

Desgarrarla, desmembrarla, romperla,

alejarla, aislarla, contextualizarla.

Explicar un poema es contar por qué un chiste tiene gracia.

Pierde la esencia.

 

Bitmoji Image

Hole

Playing : Shallow

Walking around thinking something is missing. Feeling empty and incomplete. Blaming your partner, your friends or claiming that your college major doesn’t fulfill you. There’s this emptiness inside you which you feel is growing. Even though it’s silent, you hear it ringing in your ears, louder and louder every day. It doesn’t allow you to ignore it.

You try harder to push it down, to make yourself stop feeling this void. You leave your comfort zone. You start trying new things : traveling, finding new hobbies, making new friends… You get tired of it all. All these new activities cover up the sound of your feelings, but not enough. If you stay still for a moment, you can still hear it loudly drilling your ears, preventing you from thinking, sleeping and resting.

Sooner or later, you go back to where you began. Living in a state of emptiness and laziness and feeling that you won’t find anything to fill up this hole inside you. That you will periodically notice it, after some time, even if you tried so hard to keep busy doing other stuff and not thinking about it.

To be continued…Bitmoji Image

Blank

Playing : Ophelia – The Lumineers

Blank, again.

It’s hard to write when I don’t feel.

And when I do, I’m too excited to write. There’s no time. I only want to live.

I get tired of emotions. Feelings that take me nowhere leave as fast as they come. I would love to be a hopeless romantic. Fall fast and hard, without looking back. Feeling intensely every step of the process:

Curiosity,

Excitement,

Thrill,

Bliss,

Disenchantment,

Oblivion.

Use all these emotions to write. Force myself to jump of a bridge and expose myself just for a few more lines of ink.

Oh, but what wonderful symphonies I created each time I’ve leapt.

Bitmoji Image

 

 

Pluma

Playing : I will wait – Mumford & Sons

¿Sabes?

Tengo facilidad para muchas cosas. Ponme un algoritmo delante, o un reto matemático y estaré encantada de resolvértelo. Explícame tus problemas y te daré mi opinión sincera, ayudándote a valorar los pros y los contras, apoyándote en lo que necesites.

Sin embargo, hay cosas que se me escapan cuando se trata de mi. No se me da bien abrirme a la gente, ni expresar mi opinión si sé que va a molestar a alguien. No soy de esas que andan pisando fuerte y gritando a los cuatro vientos todo lo que les viene y va. Yo paso por la vida suavemente, luchando mis batallas en silencio, sin dejar que nadie me ayude. Yo avanzo como una pluma, ligera y fácilmente adaptable según lo que decida el viento. Me he sentido muy criticada por ser así.

Veo que quieres ayudarme. Me fuerzas a enfrentarme a mis problemas, me obligas a luchar con más fuerza y esforzarme con más ganas. Me presionas para que resuelva mis conflictos internos y tome decisiones. Lo haces con energía y con ímpetu, como una llama.

Si realmente quieres ayudarme, tienes que dejar de ser fuego, dejar de ser fuerza, y ser pluma como yo. Voy a cerrarme aún más si me siento forzada. Lo que necesito, simplemente, es sentirte a mi lado. No fuerces, no empujes. Si veo que estás allí, en algún momento tarde o temprano voy a conseguir armarme de valor para pedirte ayuda, por que sabré que estás allí. Pero antes, necesito que tengas paciencia. Mucha. Quizás demasiada.

Si no aguantas la espera, tampoco aguantarás la intensidad de mis batallas.

Bitmoji Image

Despiértame

Playing : El porvenir – El Niño de la Hipoteca

 

Despiértame, por favor.

Ven a mi cama. Despiértame, con amor.

Desenrédame de mis sábanas.

Tráeme el desayuno

Recién salido del horno.

O no traigas nada, solo ven.

Quiero que tus ojos sean lo primero que vea al despertar

Que tus labios me besen antes de desayunar

Que estemos horas en la cama

Hablando de la vida

Del amor

De tus miedos

De mis padres.

Ven.

A quejarte de que nunca hago nada

Arrástrame por los pies

Para activarme.

Tortúrame a cosquillas, haz que muera de la risa.

Ponme música.

Invítame a bailar

Ojalá fuera así cada despertar.

 

Bitmoji Image

Libertad acompañada

Playing : Solo si es contigo – Bombay

Busco mañanas en que quiera estar donde estoy

Irme a dormir contigo porque no me apetece nada más en el universo.

Hacer que nuestros días sean más felices e invertir nuestro tiempo

con un alto rédito en nuestra felicidad.

No quiero negociaciones ni malentendidos,

no quiero escondites ni miedos,

no quiero desconocer.

Contigo.

Quiero vivir amor,

crearlo sin seguir normas

y empezar de cero cada vez que nos equivoquemos.

Quiero conocer-nos, descubrir-nos y vivir-nos.

A tu lado siempre que quieras; siempre que quiera.

Sobrevolando la normalidad y la rutina

El cansancio y los malos días.

Quiero soñar-nos, viajar-nos, amar-nos.

Repetir experiencias y vivirlas como si fuera el primer día.

O como si fuera el día mil.

A tu lado solo si quieres; solo si quiero.

 

Bitmoji Image